Galeria Laboratorium
18.03 - 9.04.2000

JACEK MARKIEWICZ
ANETA II - instalacja video

Kurator: Marek Goździewski

Otwarcie wystawy 17 marca, godz. 18.00

Markiewicz
Jacek Markiewicz "Bez tytułu", 1993

Praca dyplomowa Markiewicza została odebrana jako zbezczeszczenie i prowokacja (...) Widz mógł wybierać między wejściem do wnętrza [instalacji] i obserwacją filmu: pieszczenia figury ukrzyżowanego Chrystusa przez nagiego Markiewicza, bądź pozostać na zewnątrz i obserwować reakcję widzów na film, nie widząc filmu. (...) Podobne działania były wyrazem obsesyjnej dewocyjności (co kwalifikuje je jako bluźniercze), ale również autentycznego połączenia modlitewnego (które jest przeżyciem mistycznym). Rzecz w tym, że te drugie dokonywaly się niepublicznie i znamy je na ogół z przekazów spowiedników osób świętych. Dwuznaczność adoracji krucyfiksu przez Markiewicza stawia widza wobec wyboru między podejrzliwością a zaufaniem wobec poczynań artysty. Pewne jest, że Markiewicz wykonuje je przed kamerą i upublicznia, wręcz eksponuje narcystyczno-artystowski charakter swoich zabiegów wobec rzeźby, będącej przedmiotem kultu. Ego artysty przesłania resztę (w tym jest może najbliższy koncepcjom Georges„a Bataille'a: doświadczenie wewnętrzne będące dogłębnym wzruszeniem jest doświadczeniem mistycznym, niekoniecznie mającym związek z jakąkolwiek religią). (...) Prowokacja Markiewicza sprowadza się w gruncie rzeczy do tego, że jego działanie nosi cechy zarazem adoracji i bluźnierstwa, że niebezpiecznie zbliżył, jeśli nie wręcz nałożył na siebie dwa przeciwieństwa.

Grzegorz Kowalski.

AIDS przypomina o ważkości kontaktów z innymi. Są groźne. Spotkanie z drugim człowiekiem to dramat, a w przypadku nosiciela HIV tragizm jest ustokrotniony.(...) Ryzykowny sposób rozwinięcia relacji proponuje Jacek Markiewicz. Stojąc nago w namiocie z błękitnej, podobnej do pluszu tkaniany, pozwoli się używać każdemu, kto wejdzie do środka. Nie stwarza dystansu między sobą a gościem, nawet jeśli ten ma HIV we krwi.

Malina Weiss

Na wystawie w CSW Jacek Markiewicz prezentuje swą ostatnią pracę, film video zrobiony ukrytą kamerą w peep-show. Powody wykonania takiej pracy artysta wyjaśnia w rozmowie z Arturem Żmijewskim opublikowanej w towarzyszącym wystawie katalogu.

Wystawa przeznaczona jest wyłącznie dla widzów, którzy ukończyli 18 lat.


Jacek Markiewicz

ur. 1964 Płock. Od 1986 studia PWSSP w Łodzi; od 1988 na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego. Dyplom w roku 1993. Prowadzi Galerię a.r.t. w Płocku.
Wystawy indywidualne:
1992 Galeria a.r.t., Płock
Galeria Dziekanka, Warszawa
1989 Modlitwa, Teatr Dramatyczny, Płock
1988 Sugestia nowej przestrzeni, PWSSP, Łódź

Wystawy zbiorowe:

1999 Parteitag (Dzień Partii - wystawa sztuki), BWA Katowice
1998 Parteitag (Dzień Partii - wystawa sztuki),Galeria a.r.t., Płock
1997 Fotografia '97, Pałac Sztuki, Kraków
Parteitag (Dzień Partii - wystawa sztuki), Inżynierska 3, Warszawa
1996 Ja i AIDS, kino Stolica Warszawa; Galeria a.r.t., Płock;
Stowarzyszenie Artystyczne Wieża Ciśnień Bydgoszcz;
Galeria Wyspa, Gdańsk
1995 Transhumacja, Galeria Obrazów, Kowno, Litwa
1993 Pracownia Jerzego Stajudy, Galeria a.r.t, Płock
Ubergange, Galeria Medium Bratysława;
Muzeum Sztuki Współczesnej, Passau, Austria
Galeria Budapeszt, Budapeszt, Węgry (1995)
1992 Dialogi dzieł i postaw, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
Miejsca nie miejsca, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
Perseweracja Mistyczna i Róża, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
1991 Muzeum ASP, Warszawa
Kardynał, Wieczerza, Galeria Dziekanka, Warszawa



----------------------------------------------
Centrum Sztuki Współczesnej, Zamek Ujazdowski
Al.Ujazdowskie 6, 00-461 Warszawa, Polska
tel: (48 22) 628 12 71-3, (48 22) 628 76 83 ; fax: (48 22) 628 95 50
e-mail:csw@ikp.atm.com.pl